Erklärung10-12-2009

There are no translations available.

اطلاعیه اتحاد برای ایران در آلمان به مناسبت روز جهانی حقوق بشر

10 دسامبر1948 روز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر است. اعلامیه ای که در دیباچه آن ثبت شده است که "شناسایی حیثیت وکرامت ذاتی تمام اعضای خانواده بشری و حقوق برابر و سلب ناپذیر آنان اساس آزادی، عدالت و صلح در جهان است." و اعلامیه ای که سنگ بنای قوانین بین المللی در مورد حقوق بشر در سالهای پس از تصویب آن شده است و از این روست که این روز از جایگاه ویژه ای در تاریخ بشریت برخوردار است. ما امسال به مناسبت گرامی داشت روز جهانی حقوق بشر مراسم هایی در شهرهای مختلف آلمان برگزار می کنیم و می خواهیم با ایرانیان و دیگر شهروندان مقیم آلمان به نقض حقوق بشر در ایران اعتراض کرده و در راه آموزش و بنای فرهنگ حقوق بشر با دیگر فعالان حقوق بشری همراه شویم.

ما قاطعانه بر هسته اصلی اعلامیه جهانی حقوق بشرکه

"تمام افراد بشر آزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند. همه دارای عقل و وجدان می باشند و باید نسبت به یکدیگر با روحیه ای برادرانه رفتار کنند." و

"هرکس می تواند بدون هیچگونه تمایزی به ویژه از حیث نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقیدۀ سیاسی یا هر عقیدۀ دیگر، و همچنین منشأ ملی یا اجتماعی، ثروت، ولادت یا هر وضعیت دیگر، از تمام حقوق و همه آزادی های ذکر شده دراین اعلامیه بهره مند گردد"

پای فشرده و اعتقاد داریم که حقوق بشر نه امری نسبی و منطقه ای، بلکه جهانشمول است و نیازی به پسوندهایی از جمله اسلامی، مسیحی، یهودی، بورژوازی، پرولتری، امپریالیستی، اروپایی، آسیایی، ایرانی و غیره ندارد.

اهمیت اعلامیه جهانی حقوق بشر به ویژه از این روست که تکیه بر حیثیت وکرامت تک تک افراد بشر دارد و آوای بشری را در سراسر کره زمین طنین اندازمی کند که :

"این فرد انسانی نیست که باید در جمع، ایدئولوژی، حزب طبقه کارگر، رهبران، دین، فرقه و یا ولایت فقیه ذوب گردد تا معنا پیدا کند، بلکه این جامعه انسانی است که با تکیه بر افراد با حیثیت و کرامت، و آزاد، جایگاه واقعی خود را می یابد. و این افراد آگاه به حقوق خویشند که در ارتباط با یکدیگر، انسان اجتماعی خلاق و دگرگون کننده را می سازند و راهگشای جامعه بشری به سوی آزادی، دموکراسی و عدالتند."

پس از تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشرتا کنون، در زمینه تدوین و گسترش فزاینده قوانین بین المللی حقوق بشر به دستاوردهای تردید ناپذیری رسیده ایم. در عرصه رعایت حقوق بشر، اما نمی توان از چنین پیشرفتی سخن گفت. واقعیت تأسف بار این است که حقوق بشر هر روزه در بسیاری از نقاط دنیا از جمله ایران نقض می شود.

ما به عنوان شهروند جهانی حق و وظیفه انسانی خود می دانیم که از حقوق بشر خود ودیگر همنوعان مان در همه جهان دفاع کرده، نقض حقوق بشر را در همه جا افشاء کنیم و با آن به مبارزه برخیزیم.

در ایران حقوق بشرمکرر و به طرز وحشیانه ای نقض می شود. اعدام جوانان، سنگسار زنان، اعدام به طور کلی، شکنجه وتجاوز، زندانهای قرون وسطایی و خارج از استاندارد، نادیده گرفتن حقوق اقلیتهای مذهبی و آزار و حتی اعدام افراد به جرم داشتن دین و یا عقیده ای دیگر، پایمال کردن حقوق اقوام دیگر، نقض آشکار حقوق زنان و کودکان، عدم تساوی افراد در مقابل قانون، اخراج از کارویا زندانی وشکنجه کردن افراد به دلیل داشتن عقاید و یا فعالیت سیاسی، غارت اموال ملی و محروم کردن افراد بی شماری از آنها، تهدید و حملات مکرر به آزادیهای فردی و اجتماعی، معوق گذاشتن تمامی آن بخشی از قانون اساسی که به جمهوریت مربوط می شوند و .... اصلآ قانون قصاص که بخش اساسی دستگاه و سیستم قضایی رژیم بر آن استوار است، نقض عریان و آشکار حقوق بشر است. خود ساختار قضایی جمهوری اسلامی ناقض حقوق بشر است. اقتدارگرایان به این همه بسنده نکرده و با صراحت، آزادی را که جوهره اصلی بشر و خقوق بشر را تشکیل می دهد، کلمه ای فریبنده و اغتشاش آفرین و عاملی برای توطئه دشمنان خارجی جلوه می دهند و لاینقطع به بدتزین شکل نقض حقوق بشر یعنی شتشوی مغزی آحاد بشر، سانسور وجعل اطلاعات و حتی تاریخ و به تبلیغ و تزریق خرافات و دروغ به جای دین مشغولند. آنان در تلاش برای انکار بشریت بشرند و با تمام قوای خود، هنوز پس از گذشت بیش از شصت سال از تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر، دائمآ این ادعای ضد بشری خود را، که افراد بشر گوسفندانی هستند و نیازمند چوپان، تبلیغ و تکرار می کنند و با طرفندهای مختلف از سرکوب وحشیانه تا بیدادگاههای نمایشی، می کوشند تا به مردم بقبولانند که انسان حقی برای تعیین سرنوشت خویش ندارد، تلاش برای کسب حقوق بشر جرم است و آدمی اصلآ نمی تواند و نباید برای دریافت حقوق بشری خویش نقشی بازی کند. همان به که بنده ای باشد و حاکمیت را، که از آن خداست و به نمایندگانش واگذار شده است، بی چون و چرا بپذیرد.

آری در ایران نقض حقوق بشر با انکار بشریت بشر همراه است.

آزادیخواهان،دمکرات ها و بشردوستان جهان!

از شما خواستاریم ما را برای اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران، برای محترم شمردن حق زندگی، برای لغو اعدامهای تصویب شده و لغو قانون اعدام بطور کلی، برای محترم شمردن اصل برابری زن و مرد، برای آزادی زندانیان سیاسی، برای احترام به حقوق کودکان و نو جوانان، برای احترام به اصول آزادی اندیشه و بیان و اجتماعات و تشکل و مطبوعات، و برای پایبندی به همه اصول حقوق بشر یاری کنید.

تزدیدی نیست که رعایت حقوق بشر و آزادیهای اساسی فقط در صورتی امکان پذیر می شود که مردم آنها را بشناسند.

بنابراین آموزش حقوق بشر اهمیتی گسترده دارد. هم چنانکه در بند دوم ماده ی 26 اعلامیه جهانی حقوق بشر ذکرشده است که "هدف آموزش و پرورش باید شکوفایی همه جانبه شخصیت انسان و تقویت رعایت حقوق بشر و آزادی های اساسی باشد"

هم اکنون بسیاری از فعالین حقوق بشر در سراسر جهان و بخشی از آنان در زیر شدیدترین فشارهای حکومتها می کوشند شبکه هایی برای آموزش حقوق بشر و دموکراسی ایجاد کنند. هدف نهایی این کوشش ها ایجاد فرهنگ حقوق بشر و دموکراسی، جلب توجه همگان به پذیرش این دو ارزش اساسی و هدایت یکایک افراد به دفاع مصممانه از همین ارزشها در زندگی روزمزه است. برای تحقق این امور، همگان باید از الگوهای رفتاری معینی پیروی کنند. ایجاد این فرهنگ حقوق بشر و دمکراسی در گرو کوشش های مشترک آموزش گران، خانواده ها، رسانه های گروهی، سازمان های بین حکومتی و غیر حکومتی، یا به عبارت دیگر، مجموع تمام فعالان اجتماعی و جامعه مدنی است.

برای ساختن بنای با شکوه و استوار فرهنگ حقوق بشر با هم همراه شویم و با اعتقاد و ایستادگی به فردیت و آزادی و حقوق بشر خویش، از فردیت و آزادی و حقوق بشر دیگر افراد، حتی مخالفان خویش، دفاع کنیم.

اتحاد برای ایران در آلمان، 6 دسامبر 2009